Od czego zacząć naukę angielskiego? 7 wskazówek

W tym artykule znajdziesz 7 najczęstszych (i skutecznych) podpowiedzi, od czego zacząć. To gotowce do wykorzystania, ale też inspiracja do wymyślenia własnych sposobów na uczenie się języka od zera.

Sprawdź, gdzie jesteś (nie tam, gdzie ci się wydaje), czyli określanie poziomu językowego

Tak, zaczynając naukę języka od zera, warto wykonać test z angielskiego. Wynik może Cię zaskoczyć. Nagle okaże się, że znasz już kilka słówek i zwrotów po angielsku, bo pamiętasz je np. z piosenek usłyszanych w radio. Odkryjesz, że intuicyjnie budujesz szyk zdania, mimo że nie do końca wiesz, co ono dosłownie oznacza.

Jeśli zaczynasz się uczyć języka, w teście poziomującym nie chodzi o sztywną klasyfikację na poziomie A2 czy B1. Test poziomujący robisz na początku nauki po to, żeby nie tracić czasu na poznawanie tego, co już znasz, albo, co gorsza, na próby ogarniania materiału za trudnego o jakieś trzy poziomy.

Aplikacje do nauki języka mogą pomóc w pierwszych krokach

Duolingo, Babbel, Memrise, Busuu – lista jest długa i pełna aplikacji, które mają sprawić, że nauka będzie „fun”. I taka na początku jest, ale z czasem może się znudzić. Ten sposób nauki języka jest dobry, ale jako dodatek – coś, co robisz w autobusie, zamiast scrollowania Instagrama.

Nauka języka od podstaw wymaga czegoś więcej niż dopasowywania słówek do obrazków. Wymaga sytuacji, w których mózg musi się natrudzić – nie wcisnąć dobrą odpowiedź na ekranie smartfona, ale np. samodzielnie wykombinować poprawne gramatycznie zdanie. Tu potrzeba tych stresujących momentów, kiedy mówisz coś i nie wiesz, czy to dobrze. Porażek, z których się uczysz. Jeśli masz już aplikacje do nauki języka, nie pozbywaj się ich. Ale traktuj raczej jako trening i pomoc w przyswajaniu wiedzy.

Nie zmuszaj się do nauki w szkolnej formie

Owszem, możesz rozpocząć naukę od zgłębiania tabelek z czasami. Past Simple, Past Continuous, Past Perfect, Past Perfect Continuous... Po jakimś miesiącu dowiesz się, jak się tworzą, ale w rozmowie i tak możesz popełnić błąd. Bo wiedza teoretyczna to jedno, a płynność w mówieniu to drugie.

Lepszy sposób? Zacznij od używania języka. Nawet bazując na intuicji i tym, co słyszysz. A nad gramatyką przysiądź wtedy, gdy zauważysz problem. Nie wiesz, kiedy użyć „for”, a kiedy „since”? Okej, teraz jest moment, żeby to sprawdzić. Nie na początku nauki angielskiego, kiedy jeszcze nie masz kontekstu.

Mów po angielsku źle, ale mów

Największy problem z mówieniem po angielsku i to nie tylko na początku nauki? Strach przed kompromitacją. Nie zapominaj, że uczysz się dla siebie. Nikt Cię nie będzie oceniał, jeśli z własnej woli nie przystąpisz do egzaminu sprawdzającego znajomość języka. A rozmowa? Zawsze będzie pełna błędów – nawet native speakerzy je robią. Ba! Pewnie łatwo przypominasz sobie teraz też Twoje rozmowy po polsku, w które czasem wkradają się chochliki.

Zacznij od małych rzeczy, np. zagadaj do kogoś online. Są setki darmowych grup wymiany językowej. Możesz też nagrać się na telefonie, jak mówisz po angielsku. Albo zapisać się na lekcje angielskiego online z lektorem. Daj sobie szansę.

Nie ucz się pojedynczych słówek. Kradnij zwroty

Pamiętasz kartkówki w szkole ze słówek? Wyryte na pamięć, napisane na 5+ i… zapomniane po tygodniu. No właśnie. Dlaczego? Bo utrwalenie pojedynczych słów wymaga więcej wysiłku niż zapamiętanie sytuacji, emocji i kontekstów. Zamiast zakuwać, że „angry” znaczy „zły”, przetłumacz sobie ze słownikiem całe zdanie: „Byłem tak zły, że ledwo mogłem mówić” (I was so angry I could barely speak). I nagle to słowo dostanie historię. Zapadnie w pamięć inaczej.

Dlatego na początku nie skupiaj się tak bardzo na słówkach wyrwanych z kontekstu. Kradnij całe frazy – takie, których faktycznie się używa. „I can't believe...”, „It turned out that...”, „To be honest...”. Ucz się ich w konkretnym znaczeniu. Powtarzaj je głośno. Używaj w rozmowach.

Słuchaj po angielsku tego, czego chcesz

Jeśli czasy szkolne masz już za sobą i zaczynasz naukę angielskiego, mamy dla Ciebie świetną wiadomość. Nikt nie zmusi Cię do sztucznych słuchanek, w których John zaprasza Mary na kawę. Teraz Ty decydujesz, jak się osłuchasz z językiem.

Lubisz kryminały? Słuchaj podcastów o true crime po angielsku. Interesujesz się motoryzacją? Znajdź kanał na YouTube o kultowych samochodach z USA. Grasz online? Oglądaj streamy zagranicznych graczy.

Na początku może być ciężko zrozumieć każde usłyszane zdanie. To normalne. Ale jeśli coś cię interesuje, twój mózg będzie się starał wyłapać sens, a to właśnie buduje język. Nie przymus, tylko ciekawość.

Give yourself a buddy

Aplikacje, książki, podcasty – to wszystko może pomóc w nauce języka angielskiego. Ale wiesz, co działa najlepiej? Człowiek, który pociągnie cię do przodu. Może to być lektor, który nie tylko poprawia błędy, ale faktycznie z Tobą rozmawia. Kolega, bo też się uczy i możecie sobie nawzajem kaleczyć angielski bez wstydu. Native speaker, chętny na wymianę konwersacji – Ty po angielsku, on po polsku.

Ważne, żeby był to koś, kto sprawi, że będziesz się zmuszać do reakcji, do mówienia w obcym języku, do szukania tłumaczenia zwrotu, którego akurat używa. Z aplikacją możesz odpuścić – nikt nie zobaczy. Ale jeśli umawiasz się na rozmowę face-to-face, to zmienia układ sił.

Od czego zacząć naukę angielskiego?

Od zaprzestania myślenia o tym, jak o wielkiej wyprawie na Mount Everest. To nie jest heroiczny projekt wymagający rewolucji w życiu. To seria małych, konkretnych decyzji – zrobić test z angielskiego, włączyć podcast zamiast playlisty, umówić się na pierwszą lekcję z lektorem. I potem po prostu nie odpuszczać.

Na początku nauki najważniejsze jest nie utkwić na miesiące w tym samym miejscu i nie czekać na natchnienie. Bo różnica między ludźmi, którzy mówią po angielsku, a tymi, którzy „kiedyś się nauczą” jest taka, że ci pierwsi po prostu zaczęli. I nie przestali.